غزل شماره 51 حافظ: لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است

غزل شماره 51 حافظ: لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است

  • غزل شماره 51 حافظ: لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است

    غزل شماره ۵۱ حافظ یکی از غزل‌های عاشقانه ایام جوانی، یعنی قبل از سی سالگی اوست، ایامی که حافظ از خواجوی کرمانی در شعر و شاعری نکته‌ها می‌آموخت و گاه از سبک شعری او تأثیر می‌پذیرفت. در این غزل که سراسر توصیف زیبایی و ملاحت دلدار است، حافظ به وفاداری خود اشاره دارد و اینکه یار شیرین سخن به او شیوه غزل گفتن را آموخته است.

    ستاره | سرویس فرهنگ و هنر

    لعل سیراب به خون تشنه لب یار من است

    وز پی دیدن او دادن جان کار من است

    شرم از آن چشم سیه بادش و مژگان دراز

    هر که دل بردن او دید و در انکار من است

    ساروان رخت به دروازه مبر کان سر کو

    شاهراهیست که منزلگه دلدار من است

    بنده طالع خویشم که در این قحط وفا

    عشق آن لولی سرمست خریدار من است

    طبله عطر گل و زلف عبیرافشانش

    فیض یک شمه ز بوی خوش عطار من است

    باغبان همچو نسیمم ز در خویش مران

    کآب گلزار تو از اشک چو گلنار من است

    شربت قند و گلاب از لب یارم فرمود

    نرگس او که طبیب دل بیمار من است

    آن که در طرز غزل نکته به حافظ آموخت

    یار شیرین سخن نادره گفتار من است

    〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

    نگران و هراسان نباش. به تلاش خود ادامه بده و با اراده به سمت اهداف خود حرکت کن تا پیروزی را در آغوش بگیری.

    دوستان صمیمی و قدیمی خود را هیچگاه فراموش مکن. از انتقاد و عیب جویی افراد نادان اطرافت هراسی نداشته باش که نمی‌توانند خدشه‌ای به تو وارد کنند.

    اگر در آستانه ازدواج هستی دل خوش دار که ازدواج موفقی خواهی داشت و به سعادت خواهی رسید. توکل بر خدا را فراموش نکن.

    〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

    شاهد فال:

 

برچسب ها: غزل,شماره,51,حافظ:,لعل,سیراب,به,خون,تشنه,لب,یار,من,است,
[ پنجشنبه 1 شهريور 1397 ] [ 22:42 ] [ کاووسی فر ]
[ ]